Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev beynəlxalq konfrans iştirakçıları ilə görüşündə işğal dövründə beynəlxalq təşkilatların, xüsusilə Avropa Şurası və Avropa Parlamentinin mövqeyini kəskin tənqid edib, onları Ermənistanın işğalçılıq siyasətinə faktiki dəstək verməkdə günahlandırıb.
- Prezident Əliyev Minsk Qrupu həmsədrlərini Ermənistanın işğal cinayətlərini ört-basdır etməyə cəhd göstərməkdə ittiham edib.
- Qeyd olunub ki, Ermənistan işğal olunmuş ərazilərə beynəlxalq müşahidəçiləri buraxmayıb.
- BMT, ATƏT kimi təşkilatların işğala qarşı səsini çıxarmadığını, Avropa Şurası və Avropa Parlamentinin isə işğalı dəstəklədiyini bildirib.
Beynəlxalq Təşkilatların Səssizliyi və Dəstəyi
Prezident İlham Əliyev Bakıda keçirilən beynəlxalq konfransda çıxışı zamanı Ermənistanın Azərbaycan torpaqlarını işğal etdiyi dövrdə bəzi beynəlxalq qurumların, xüsusilə də Minsk Qrupu həmsədrlərinin roluna toxunub. O bildirib ki, Ermənistanın arxasında duran böyük dövlətlər, xüsusən də Minsk Qrupunun həmsədr ölkələri işğal dövründə törədilən cinayətləri ört-basdır etməyə çalışıblar. Həmçinin, Ermənistanın işğal altında olan ərazilərə heç bir xarici müşahidəçini buraxmadığını xüsusi vurğulayıb.
BMT və ATƏT-in Mövqeyi
Dövlət başçısı Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Təhlükəsizlik Şurasının işğal olunmuş ərazilərdən erməni silahlı qüvvələrinin çıxarılması barədə dörd qətnamə qəbul etməsinə baxmayaraq, təşkilatın bu məsələdə səssiz qaldığını qeyd edib. Eyni tənqidi ATƏT-in ünvanına da səsləndirən Prezident Əliyev, bu qurumların lazımi addımları atmadığını bildirib.
Avropa Şurası və Avropa Parlamentinə Sərt İttihamlar
Prezident Əliyevin çıxışında ən sərt ittihamlar Avropa Şurası və Avropa Parlamentinin ünvanına yönəlib. O, Avropa Şurasının faktiki olaraq işğalı dəstəklədiyini, Avropa Parlamentinin isə işğalçı Ermənistana hər zaman dəstək verdiyini və bu vəziyyətin bu gün də davam etdiyini bildirib. Bu açıqlamalar beynəlxalq qurumların Qarabağ münaqişəsindəki roluna dair ciddi suallar doğurur.
Bu nə deməkdir? Prezident Əliyevin bu açıqlamaları Azərbaycanın beynəlxalq təşkilatların Qarabağ münaqişəsindəki passivliyindən və ya qərəzli mövqeyindən narazılığını ifadə edir, həmçinin gələcək beynəlxalq əlaqələrdə bu məsələnin prioritet olaraq qalacağını göstərir.